Sponsors
In Memoriam
Frank de Groot (1958 - 2007)
De gedachte aan Frank tovert bij velen een glimlach om de mond. Zijn plotseling overlijden heeft iedereen diep geraakt. Hij heeft ons allemaal vol ongeloof achtergelaten, met een gevoel van leegte en onbegrip. Maar als we aan Frank denken komen er eigenlijk alleen maar mooie gedachten naar boven, mooie momenten, grappige momenten en ook warme momenten.
Frank stond midden in het leven en genoot met volle teugen. Iedere mogelijkheid tot sporten greep hij met 2 handen aan. En als hij een keer niet kon sporten probeerde hij het zo te regelen dat hij toch kon sporten. Zijn sportieve prestaties (waaronder de Trans-Holland triatlon, 14 hele triatlons, 82 marathons en vele, vele andere grotere en kleinere wedstrijden) zijn ongeëvenaard.
Frank heeft hierbij enorm veel geluk gehad met het lichaam waarin hij is geboren. Het is weinigen gegeven zo actief te kunnen sporten, die er zoveel plezier in hebben en waar het ook nog zo makkelijk lijkt te gaan.
Natuurlijk heeft ook Frank zijn fysieke tegenslagen gehad, zo nu en dan een griepje, een keer last van zijn rug en de laatste jaren ook wel wat andere, kleinere ongemakken, maar al met al was hij een gezonde geest in een gezond en passend lichaam. En voor de meeste personen leverde hij dan ook prestaties waarbij de verwondering van ‘hoe is dat toch mogelijk’ heel gewoon waren. Op de racefiets stappen in Soest op weg naar een overgangstraining op de Vlasakkers, loopschoenen op de rug, 1 bidonnetje drinken mee en geen geld op zak. Er bleek geen training te zijn en toen besloot hij maar ‘even op en neer naar Duitsland’ te fietsen. Medesporters, trainers en anderen zouden het iedereen afraden. Maar Frank kon het wel en hij deed het ook. Hij was daarbij ook wel zo realistisch dat hij het iedere ander af zou raden. Hij had er zelf heel erg veel plezier aan – hij genoot met volle teugen.
Frank wist ook heel goed dat wat voor geluk hij had. En ook dat andere mensen anders in elkaar zitten; niet zo’n sterk lichaam hebben, op een ander niveau presteren. En hij motiveerde anderen dan ook om op hun eigen niveau te sporten. En bovenal te genieten. Want het maakt niet uit op welk niveau je actief bent – als je maar geniet. En dat deed hij zelf ook – genieten met volle teugen.
Samen trainen met Frank was altijd een feest. Hij wist de mooiste routes in bijna heel Nederland. Een kort duurloopje van, laten we zeggen, 3 kwartier duurde gemiddeld 1 uur 10. En aan een fietsrondje wist hij altijd wel een mooi lusje te toveren waardoor de training extra mooi – en extra lang – werd.
Tijdens die mooie trainingen was hij altijd voorin te vinden, en als er gesprint kon worden zette hij vaak als eerste de sprint aan. Maar hij was ook vaak de laatste – meelopend met een achterblijver die het tempo moeilijk kon volgen.
En daarbij bleven diegene die met hem meegingen niet achter in overtrainde staat van deceptie – integendeel – Frank wist iedereen eerder met een voldaan gevoel, met een soort van heroïsch gevoel, een ‘dat hebben we toch mooi weer gedaan’ gevoel, achter te laten. Frank kon zich aan ieder niveau aanpassen – zolang hij èn de ander maar aan het genieten was.
Ook het leven naast de sport, en in het bijzonder de mensen om hem heen, droeg hij een warm hart toe.
Frank was een zachtaardige goedzak. Heel prettig in de omgang. Hij had zijn eigen kijk op zaken en zijn eigen wijze om met de dagelijkse dingen in het leven om te gaan. Heel nuchter en soms wat eigenzinnig, maar voor hem werkte het. Er zijn maar weinig mensen zijn die kunnen zeggen dat ze met Frank ruzie hebben gehad. Dat paste gewoon niet bij hem. Hij genoot van het leven – en iedereen in zijn omgeving genoot met hem.
De herinnering aan Frank zal een blijvende glimlach op ons gezicht geven.
De herinnering aan Frank zal ons blijvend herinneren aan het feit dat genieten het allerbelangrijkste is en dat je daar zelf voor kan zorgen.
De herinnering aan Frank geven we een warme plek in ons hart.
Het was ons een eer en een plezier om met Frank te mogen zwemmen, fietsen, lopen en lachen.
Het is ons een eer Frank gekend te hebben.
We zullen je heel erg missen